Syn nikogo - Yann Martel

Harlow Donne poświęcił swoje życie kulturze starożytnej. Kiedy więc nadarza się okazja, aby zbadać nieznany zbiór fragmentów papirusów, odnaleziony na Uniwersytecie Oksfordzkim, natychmiast postanawia z niej skorzystać. Bo choć oznacza to rozstanie z córką i zapewne definitywny już rozpad jego małżeństwa w Kanadzie, jest to przełom, którego w tej chwili jego kariera rozpaczliwie potrzebuje.

W najgłębszych czeluściach Biblioteki Bodlejańskiej Harlow odkrywa zaginioną relację z wojny trojańskiej, która daje wgląd w prapoczątki zachodniej cywilizacji. Epickiemu poematowi nadaje tytuł Psoada, od imienia jego bohatera, prostego człowieka z ludu zwanego Psoasem z Midei, znanego lepiej jako Syn Nikogo. Jako jedyny tłumacz i interpretator Psoady, Harlow dedykuje wydanie poematu i przypisy, którymi opatruje tekst, swojej córce Helen.

Dzięki jego wnikliwej interpretacji dzieło ujawnia echa starożytnej Grecji odbijające się w dzisiejszych czasach, a także osobiste przesłanie kierowane do ukochanego dziecka. Pomimo liczącej dwa tysiące lat przepaści między współczesnością a starożytnością, łącząca je nić nie została zerwana: Psoadę wciąż odczytuje się jako uniwersalną pieśń o żalu i tęsknocie za domem, o ambicjach, miłości i smutku.

W tym arcydziele mitu, historii i codzienności autor bada, jak opowieści stają się faktami, jaką cenę płacimy za to, by przekazać je dalej oraz jak żyjemy — wtedy, teraz i zawsze